De kolenbranderschildpad is een landschildpad die van nature voorkomt in het noorden van Zuid-Amerika en op enkele Caribische eilanden. In landen zoals Venezuela, Suriname, Colombia en Brazilië leeft hij in tropische bossen, bosranden en savannegebieden. Deze soort heeft een voorkeur voor een warm en vochtig klimaat.
De kolenbranderschildpad heeft een donker tot zwart schild met op elke hoornplaat een gele of oranje vlek, vaak met een lichte rand. Op de poten en kop zitten felrode tot oranje schubben. In het Engels wordt deze soort daarom red-footed tortoise genoemd.
Jonge dieren hebben vaak fellere kleuren dan volwassenen. Mannetjes hebben een hol buikschild en een langere staart. Vrouwtjes hebben juist een ronder buikschild.
Kolenbranderschildpadden zijn overdag actief en bewegen zich relatief langzaam door hun leefgebied. Ze zoeken voortdurend naar voedsel en rusten regelmatig in de schaduw.
Mannetjes kunnen tijdens de voortplanting geluiden maken en vertonen gedrag om vrouwtjes te lokken en rivalen te imponeren.
De soort leeft in tropische regenwouden, savannes en bosgebieden met een hoge luchtvochtigheid. Ze komen vaak voor in de buurt van water, maar vermijden extreem modderige gebieden.
Hun leefgebied bestaat uit een afwisseling van open plekken en beschutting, zoals struiken en bosranden.
Tijdens de paartijd maakt het mannetje geluiden en kopbewegingen om indruk te maken. Het vrouwtje legt na de paring meestal 2 tot 15 eieren in een ondiepe kuil in de grond, vaak meerdere keren per jaar.
De eieren ontwikkelen zich zelfstandig en komen na ongeveer 4 tot 6 maanden uit. De jongen zijn bij geboorte direct zelfstandig en hebben al een duidelijk schildpatroon. Ze zoeken direct beschutting, omdat ze nu nog erg kwetsbaar zijn en een gemakkelijke prooi voor roofdieren. Na enkele jaren (meestal rond 5 jaar of meer) zijn ze geslachtsrijp.
Deze schildpad komt niet zomaar aan zijn naam. De wetenschappelijke naam carbonarius betekent “steenkoolachtig”. Dat verwijst naar het donkere schild met oranje en rode vlekken die lijken op gloeiende kolen. In het Nederlands heeft de soort de naam “kolenbrander” gekregen.
Kolenbranderschildpadden helpen bij de verspreiding van planten. Zaden van vruchten die zij eten worden vaak onbeschadigd uitgescheiden en kunnen op andere plekken ontkiemen, wat bijdraagt aan de verspreiding van planten in hun leefgebied.
Ze nemen soms een soort “modderbad” of liggen graag in natte plekken om af te koelen en hun lichaam vochtig te houden.
De kolenbranderschildpadden in Almere Jungle delen het verblijf met de groene leguanen. In hun natuurlijke leefgebied komen deze soorten ook in dezelfde gebieden voor. Ze lopen elkaar niet in de weg, want de schildpadden zijn bodembewoners en de leguanen zijn vooral te vinden in de bomen.
Wil je de kolenbranderschildpad ontmoeten? Koop nu je entree kaartjes online met korting! Aan de kassa geldt het reguliere entree tarief.
