De luipaardgekko komt oorspronkelijk voor in droge en halfdroge gebieden in Afghanistan, Irak, Iran, India en Pakistan.
Het is een bodembewonende gekkosoort die goed is aangepast aan extreme temperatuurverschillen in deze regio’s, waarbij hij overdag schuilt en vooral ’s nachts actief is.
Luipaardgekko’s hebben een stevige lichaamsbouw en worden gemiddeld ongeveer 18 tot 25 cm lang. Een opvallend kenmerk is de dikke, gesegmenteerde staart waarin vetreserves worden opgeslagen. Deze reserves helpen om periodes met minder voedsel te overbruggen.
De huid is bedekt met kleine bultjes en heeft van nature een patroon van donkere vlekken op een gele tot bruinige ondergrond, met een lichte buikzijde.
Door selectieve kweek zijn er verschillende kleurvarianten ontstaan, zoals Mack Snow (licht met subtiele vlekken), Radar (oranje tinten), Hypo (lichtgeel met weinig donkere vlekken), Bold Stripe (strepenpatroon) en Blizzard (effen wit tot grijs). Deze kleurvarianten komen niet in het wild voor.
Luipaardgekko’s zijn nachtactief. Ze leven voornamelijk op de grond en verblijven overdag meestal verborgen in holen of onder stenen.
Ze communiceren met soortgenoten via lichaamstaal en zachte geluiden. Mannetjes zijn territoriaal en verdedigen hun leefgebied tegen indringers.
Ondanks dit territoriale gedrag hebben luipaardgekko’s over het algemeen een rustig karakter.
De natuurlijke leefomgeving van de luipaardgekko bestaat uit droge tot halfdroge gebieden die lijken op woestijnen. In deze gebieden is weinig begroeiing aanwezig, maar er zijn voldoende schuilplaatsen, zoals rotsen, stenen en holen waarin de gekko zich kan verstoppen.
Deze schuilplaatsen bieden bescherming tegen natuurlijke vijanden en extreme weersomstandigheden. Door hun goede aanpassingsvermogen kunnen luipaardgekko’s goed omgaan met grote temperatuurverschillen en een beperkte beschikbaarheid van voedsel.
Voorafgaand aan de paring vertonen luipaardgekko’s baltsgedrag. Het mannetje probeert indruk te maken door het vrouwtje actief te benaderen met trage, trillende staartbewegingen en korte, herhaalde bewegingen in haar richting. Daarbij gebruikt hij veel tongbewegingen om haar geur waar te nemen en kan hij haar soms voorzichtig aanraken of kort bijten om de interactie te stimuleren.
Als het vrouwtje hem accepteert, volgt de paring.
Het vrouwtje legt meestal twee eieren per legsel en kan dit meerdere keren per seizoen doen, wat jaarlijks ongeveer 8 tot 10 eieren oplevert. De eieren komen na ongeveer 45 tot 60 dagen uit. Het geslacht van de jongen wordt bepaald door de temperatuur tijdens de ontwikkeling. Bij hogere temperaturen (31–32 °C) komen vaker mannetjes uit, terwijl bij lagere temperaturen (26–28 °C) vaker vrouwtjes ontstaan.
Na het uitkomen zijn de jongen volledig zelfstandig en krijgen geen ouderlijke zorg. Ze zijn geslachtsrijp rond de leeftijd van ongeveer 2 jaar.
Wanneer een luipaardgekko zich bedreigd voelt, kan hij uit zelfverdediging zijn staart afwerpen. De afgeworpen staart blijft nog een tijd bewegen, waardoor een roofdier wordt afgeleid en de gekko kan ontsnappen. Later groeit er een nieuwe staart aan, die vaak anders van vorm en kleur is dan de oorspronkelijke staart.
De luipaardgekko behoort tot de weinige gekkosoorten met beweegbare oogleden, waardoor hij kan knipperen en zijn ogen kan sluiten.
In tegenstelling tot veel andere gekko’s hebben luipaardgekko’s geen hechtlamellen op hun tenen, waardoor ze vooral echte bodembewoners zijn en niet goed kunnen klimmen op gladde oppervlakken.
Onze luipaardgekko zijn allemaal opvangdieren. Je vindt ze direct aan het begin van ons Azië-gedeelte.
Wil je de luipaardgekko ontmoeten? Koop nu je entree kaartjes online met korting! Aan de kassa geldt het reguliere entree tarief.
