De stekelvarkens in Almere Jungle zijn witstaartstekelvarkens. Het zijn stevig gebouwde knaagdieren die oorspronkelijk voorkomen in Centraal- en Zuid-Azië en in sommige delen van het Midden-Oosten. Er bestaat ook een soort die in Afrika voorkomt, namelijk het Afrikaanse stekelvarken (Hystrix africaeaustralis of Hystrix cristata). Witstaartstekelvarkens staan vooral bekend om hun karakteristieke stekels, die ze als afweermechanisme tegen roofdieren gebruiken.
Stekelvarkens zijn voornamelijk nachtdieren en gaan ’s nachts actief op zoek naar voedsel, terwijl ze overdag rusten in ondergrondse holen. Ze eten vooral plantaardig materiaal en spelen een belangrijke rol in het ecosysteem door hun graafactiviteiten en hun voedselkeuzes.
11 – 18 kg
70 – 100 cm
27 jaar
Fruit, groente, knollen,
bast en botten
Niet bedreigd
Zuidelijk Azië
Witstaartstekelvarkens hebben een lengte van ongeveer 70 tot 100 cm, waarvan de staart 8 tot 10 cm meet. Volwassen dieren wegen meestal tussen de 11 en 18 kg. Hun rug en zijkanten zijn bedekt met een dikke laag stekels, die kunnen variëren in lengte en kleur.
De langste stekels zitten vooral op de nek en schouders en kunnen tot 30 cm lang worden. De stekels zijn zwart met witte banden, waardoor een opvallend gestreept patroon ontstaat. Deze kleurcontrasten helpen niet alleen bij camouflage, maar dienen ook als visuele waarschuwing voor roofdieren.
Witstaartstekelvarkens zijn voornamelijk nachtdieren en brengen de dag door in diepe, zelf gegraven holen. Omdat ze ’s nachts actief zijn, is hun zicht beperkt, maar hun reukvermogen en gehoor zijn uitstekend ontwikkeld. Ze communiceren met elkaar via gefluit, gegrom en geratel met hun stekels, en gebruiken bijna geen lichaamstaal.
Deze dieren zijn monogaam en leven meestal in paren of kleine familiegroepen, waarbij ze samen in holen verblijven. Bij dreiging zetten ze hun stekels recht overeind en maken ze een luid ratelend geluid door met hun holle staartstekels tegen elkaar te tikken. Als dit niet genoeg is om een roofdier af te schrikken, rennen ze achteruit en proberen hun aanvaller met de stekels te raken. Dit verdedigingsmechanisme is effectief tegen grote roofdieren, zoals katachtigen en andere roofdieren.
Witstaartstekelvarkens hebben zich goed aangepast aan een breed scala aan landschappen, van droge steppes en savannes tot bergachtige gebieden en loofbossen. In bergachtige gebieden kunnen ze zelfs op hoogtes tot ongeveer 2000 meter overleven, waar ze voedsel vinden tussen rotsen en struikgewas.
Ze worden ook gevonden in agrarische gebieden, waar ze soms gewassen eten, wat kan leiden tot conflicten met boeren. Over het algemeen graven ze uitgebreide gangenstelsels van 10 tot 16 meter lang. Deze tunnels bestaan uit verschillende kamers en meerdere ingangen en zorgen voor een constante, stabiele temperatuur en luchtvochtigheid.
Witstaartstekelvarkens leven monogaam en vormen een sterke band met hun partner. Tijdens de paartijd benaderen ze elkaar voorzichtig, waarbij ze elkaar met de snuit en zijkanten aanraken en zacht knorren. Het vrouwtje laat haar stekels zakken zodat de paring veilig kan plaatsvinden.
Na een succesvolle paring is het vrouwtje ongeveer 113 dagen drachtig. Per worp worden meestal 1 tot 4 jongen geboren. Bij de geboorte hebben de jongen nog zachte stekels, die binnen enkele dagen verharden. Beide ouders beschermen en verzorgen de jongen totdat ze na ongeveer drie maanden zelfstandig zijn. Witstaartstekelvarkens zijn geslachtsrijp wanneer ze rond de 2 jaar oud zijn.
Veel mensen denken dat stekelvarkens hun stekels afschieten, maar dat is een fabeltje! Ze kunnen hun stekels wél loslaten als een vijand ze probeert vast te grijpen.
Er zijn stekelvarkens waargenomen die op botten knagen. Waarschijnlijk doen zij dit om calcium binnen te krijgen en hun tanden te slijpen, want die blijven hun hele leven doorgroeien.
Stekelvarkens behoren tot de grootste knaagdieren ter wereld, na de capibara en de Amerikaanse bever.
Drie van onze stekelvarkens werden gered uit een failliete dierentuin in Spanje. Door de afgelegen ligging bleven bezoekers weg en werden de dieren verwaarloosd. Dankzij de inzet van Stichting AAP en Natuurhulpcentrum Opglabbeek konden ze naar België worden overgebracht. Na een quarantaineperiode kregen zij bij ons een veilig en liefdevol nieuw thuis!
Wil je de stekelvarkens ontmoeten? Koop nu je entree kaartjes online met korting! Aan de kassa geldt het reguliere entree tarief.