De Australische flappentak is een insect dat voorkomt in de bossen van Australië. Deze soort staat bekend om zijn indrukwekkende camouflage. Dankzij de bladachtige lichaamsvorm en natuurlijke kleur gaat hij volledig op in zijn omgeving, waardoor hij bijna onzichtbaar is voor roofdieren.
Australische flappentakken worden meestal niet ouder dan twee jaar. Overdag houden ze zich stil tussen de bladeren, maar in de avonduren worden ze actief.
Over het algemeen zijn de vrouwtjes van de Australische flappentak groter dan de mannetjes en hebben ze een stekelig, bladvormig lichaam dat sterk lijkt op een dor blad. Vrouwtjes worden gemiddeld 20 cm lang, terwijl mannetjes ongeveer 11 cm lang zijn.
Vrouwelijke flappentakken hebben kleine vleugels die niet geschikt zijn om mee te vliegen, maar juist bijdragen aan hun camouflage. Mannetjes zijn slanker, kleiner en hebben grotere vleugels waarmee ze kunnen zweven. De lichaamskleur van beide geslachten varieert van groen tot bruin, afhankelijk van factoren zoals leeftijd en leefomgeving. Omdat mannetjes en vrouwtjes er zo verschillend uitzien, werd vroeger gedacht dat het twee verschillende soorten waren.
Australische flappentakken zijn over het algemeen rustige en langzame insecten. Ze zijn voornamelijk ’s nachts actief, wanneer ze zich verplaatsen op zoek naar voedsel. Overdag blijven ze stil zitten, goed verborgen tussen bladeren en takken.
Wanneer ze zich bedreigd voelen, verdedigen ze zich met een schorpioenachtige houding: ze tillen hun achterlijf omhoog en spreiden hun voorpoten om groter en gevaarlijker te lijken. Hoewel dit indrukwekkend oogt, zijn Australische flappentakken volledig ongevaarlijk. Mannetjes kunnen bij gevaar ook van takken vallen en met hun vleugels zwevend naar beneden ontsnappen.
De natuurlijke leefomgeving van de Australische flappentak is het noordoosten van Australië, voornamelijk in tropische en subtropische gebieden. Ze leven vooral in struikgewassen en bossen, waar ze zich goed kunnen verstoppen. Dichtbegroeide gebieden met veel bladeren bieden hen zowel voedsel als bescherming tegen roofdieren.
Ze voeden zich voornamelijk met bladeren van verschillende inheemse planten en bomen, zoals eucalyptus en andere struikgewassen, die hen ook bescherming bieden tegen roofdieren.
De Australische flappentak kan zich zowel geslachtelijk als ongeslachtelijk voortplanten. Bij geslachtelijke voortplanting lokt het vrouwtje een mannetje met geurstoffen. Het mannetje klimt op het vrouwtje en brengt een zaadpakketje naar binnen, waarmee het vrouwtje de eieren bevrucht. Na 5 tot 6 maanden komen hieruit zowel mannetjes als vrouwtjes.
Als er geen mannetje in de buurt is, kan het vrouwtje zich ongeslachtelijk voortplanten. Dit wordt parthenogenese genoemd, waarbij alleen vrouwtjes uit de eieren ontstaan. Het vrouwtje legt per dag 1 tot 4 eieren. De eieren hebben een zoetige laag die mieren kan aantrekken. Soms nemen mieren de eieren mee en eten de buitenste laag, waardoor de eieren veilig in een nest kunnen ontwikkelen.
De jonge flappentakken lijken op giftige mieren, wat roofdieren afschrikt. Na 6 vervellingen, meestal binnen 4 tot 6 maanden, zijn de dieren volledig volwassen.
Jonge flappentakken lijken vaak op giftige mieren, waardoor roofdieren ze minder snel opeten.
Wist je dat er wereldwijd zo’n 6.000 verschillende soorten wandelende takken bestaan? Omdat het moeilijk is om ze allemaal uit elkaar te houden, krijgen ze naast hun Latijnse naam ook een PSG-nummer. Het Australische flappentak heeft bijvoorbeeld het nummer PSG-9. Dit is handig, want ook als de wetenschappelijke naam verandert door nieuwe inzichten, blijft het PSG-nummer hetzelfde. PSG staat voor Phasmid Study Group, een groep onderzoekers die deze bijzondere insecten bestudeert.
In Almere Jungle kan je onder het verblijf van de Australische flappentakken door kruipen. Zo kan je deze bijzondere insecten van alle kanten bekijken.
Wil je de Australische flappentak ontmoeten? Koop nu je entree kaartjes online met korting! Aan de kassa geldt het reguliere entree tarief.
