De moerasschildpadden uit de familie Emydidae bestaan uit tientallen soorten die voornamelijk in zoet water leven en daarom als zoetwaterschildpadden worden gezien. Sommige soorten komen ook voor in brak water.
In de moerasschildpaddenvijver van Almere Jungle leven verschillende soorten, waaronder de roodwangschildpad, geelwangschildpad en geelbuikschildpad. Deze soorten worden vaak als huisdier gehouden, maar zijn in veel gevallen door mensen in de natuur uitgezet, waar ze schade kunnen aanrichten. Hierdoor worden ze in sommige gebieden gezien als invasieve exoten.
In Almere Jungle leven de volgende soorten. Onderin deze pagina lees je welke dat zijn.
Moerasschildpadden worden gemiddeld 30 tot 35 cm lang. Mannetjes zijn meestal kleiner dan vrouwtjes en hebben een langere staart en langere nagels. Volwassen dieren hebben doorgaans een bruin rugschild, terwijl jonge dieren een groen tot geelgroen schild hebben met opvallende aftekeningen die in de loop van de tijd vervagen.
Binnen de moerasschildpaddenfamilie zijn veel verschillende soorten die vaak op elkaar lijken, maar goed van elkaar te onderscheiden zijn aan hun kleurpatronen en tekening. Hieronder worden enkele soorten uit Almere Jungle beschreven als voorbeeld, al bestaan er nog veel meer variaties binnen deze groep.
De geelwangschildpad heeft twee gele strepen op de wangen, de roodwangschildpad een opvallende rode vlek achter het oog en de geelbuikschildpad een brede gele streep achter het oog die vaak verbonden is met lengtestrepen.
Daarnaast verschilt ook de tekening van het buikschild per soort: de geelbuikschildpad heeft meestal een relatief egaal buikschild zonder duidelijke donkere patronen, terwijl andere soorten, zoals de geelwangschildpad, juist wel donkere markeringen kunnen hebben.
Als koudbloedige dieren is de lichaamstemperatuur van moerasschildpadden afhankelijk van hun omgeving. Wanneer de temperatuur onder de 10 graden Celsius zakt, gaan ze in een winterslaap.
Overdag zijn ze actief en brengen ze veel tijd door met zonnen op takken of rotsen om hun lichaam op te warmen. Moerasschildpadden communiceren via aanrakingen en door trillingen in het water of de bodem. Daarnaast beschikken ze over goed ontwikkelde zintuigen, zoals een scherp gezichtsvermogen en een sterk reukvermogen.
In het wild komen veel moerasschildpadden voor in het centrale en zuidelijke deel van de Verenigde Staten, waar ze leven in een gematigd tot subtropisch klimaat. Zoals hun naam al aangeeft, bewonen ze vooral moerassige gebieden, meren en langzaam stromende beken.
De Chinese soorten die in ons park verblijven leven van nature in rivieren, meren en wetlands in China en omliggende delen van Oost-Azië.
Er bestaat ook een Europese moerasschildpad, die soms in Nederland wordt waargenomen, maar de meeste moerasschildpadden die hier voorkomen zijn Amerikaanse soorten die door mensen zijn uitgezet. Door klimaatverandering kunnen deze soorten zich steeds beter handhaven in Nederland, wat een risico vormt voor de inheemse flora en fauna.
Het paarseizoen van moerasschildpadden vindt plaats in het voorjaar en de vroege zomer. In deze periode proberen mannetjes vrouwtjes te imponeren door met hun lange nagels trillende bewegingen voor hun gezicht te maken. Tijdens de paring kan het er wat ruw aan toe gaan, waarbij het mannetje het vrouwtje vasthoudt en soms in haar nek, staart of poten bijt. Na de bevruchting graaft het vrouwtje een nest op een geschikte plek in zand of losse grond, waar ze 5 tot 25 eieren legt. Daarna verlaat ze het nest en is er geen verdere zorg voor de eieren. De broedtijd hangt af van temperatuur en vochtigheid en duurt ongeveer 40 tot 100 dagen. Zodra de jonge schildpadden uitkomen, zijn ze volledig zelfstandig. In koudere gebieden kunnen de jongen soms nog in het nest overwinteren en pas in het voorjaar tevoorschijn komen.
De temperatuur van het nest bepaalt of er meer mannetjes of vrouwtjes uitkomen. Warmere nesten zorgen vooral voor vrouwtjes, terwijl koelere temperaturen juist meer mannetjes opleveren.
Jonge moerasschildpadden eten vooral dierlijk voedsel. Hun spijsvertering is nog niet geschikt om planten goed te verteren. Naarmate ze ouder worden schakelen ze geleidelijk over op een gevarieerder dieet van zowel dierlijk als plantaardig voedsel.
Moerasschildpadden kunnen zuurstof opnemen via de cloaca (een soort “onderwaterademhaling”) wanneer ze in koud water overwinteren.
De moerasschildpad was het eerste diersoort die in Dierenpark Almere Jungle binnenkwam. Inmiddels wonen er 10 verschillende soorten: geelbuikschildpad, Florida roodbuikschildpad, geelwangschildpad, roodwangschildpad, oostelijke sierschildpad, westelijke sierschildpad, muskusschildpad, onechte landkaartschildpad, Chinese driekielschildpad en Chinese streepschildpad.
Wil je de moerasschildpad ontmoeten? Koop nu je entree kaartjes online met korting! Aan de kassa geldt het reguliere entree tarief.
