De Hudson eekhoorn, ook wel Amerikaanse rode eekhoorn genoemd, is een kleine eekhoornsoort die van oorsprong voorkomt in de naaldbossen van Noord-Amerika, met name in Canada en de Verenigde Staten.
De soort leeft vooral in bossen met veel naaldbomen, waar hij afhankelijk is van zaden van dennenappels als voedselbron. De naam “Hudson eekhoorn” verwijst waarschijnlijk naar de Hudsonbaai in Canada, waar de soort in het verleden werd beschreven.
De Hudson eekhoorn is een kleine eekhoornsoort met een lichaamslengte van ongeveer 20 tot 28 cm en een gewicht van circa 200 tot 250 gram.
Hij heeft een bruinrode vacht op de rug en een lichte, vaak witachtige buik. De staart is lang, vol behaard en bruinrood van kleur.
In vergelijking met de gewone eekhoorn, de inheemse eekhoornsoort in Nederland, is de Hudson eekhoorn kleiner en mist hij de opvallende oorpluimen. Daarnaast varieert de kleur van de gewone eekhoorn sterk (van rood tot zwart), terwijl de Hudson eekhoorn een constantere bruinrode kleur heeft. Hierdoor zijn de soorten goed van elkaar te onderscheiden.
Hudson eekhoorns zijn overdag actief, maar hun activiteit verschilt per seizoen. In de lente en zomer zijn ze vooral actief in de vroege ochtend en late namiddag. In de winter bewegen ze zich vaker rond het midden van de dag, wanneer het het warmst is.
Bij extreme kou kunnen ze langere tijd in hun nest blijven en vertrouwen ze op voedselvoorraden die in de herfst zijn aangelegd. In de herfst zijn ze juist de hele dag actief om voldoende voedsel te verzamelen voor de winter.
Voedsel wordt op twee manieren opgeslagen: op één centrale plek of verspreid over meerdere verstopplekken in de omgeving. Vaak gebeurt dit op beschutte, vochtige plekken. Dankzij hun goede reukzin en geheugen kunnen ze deze voorraden later terugvinden.
Hudson eekhoorns zijn territoriaal en verdedigen hun leefgebied, vooral in de herfst wanneer voedselvoorraden belangrijk zijn.
De Hudson eekhoorn komt voor in grote delen van Canada en de Verenigde Staten, vooral in naaldbosrijke gebieden zoals de Rocky Mountains en de Appalachen, maar ook in andere bosgebieden in Noord-Amerika. Ze komen voor van zeeniveau tot in berggebieden boven de 2000 meter hoogte.
Ze leven voornamelijk in naaldbossen, waar hun belangrijkste voedselbron bestaat uit zaden van coniferen, zoals dennen- en sparrenappels. Daarnaast eten ze ook schimmels en andere plantaardige voeding.
Wanneer er voldoende voedsel en beschutting aanwezig is, kunnen ze ook voorkomen in loofbossen, gemengde bossen en soms in stadsranden en parken.
Hudson eekhoorns leven voornamelijk in bomen en gebruiken boomholtes of nesten van takken en bladeren als schuilplaats. Hun territorium is meestal kleiner dan 1 hectare en wordt sterk verdedigd, waardoor overlap met soortgenoten beperkt blijft.
Afhankelijk van de voedselbeschikbaarheid paren Hudson-eekhoorns één tot twee keer per jaar. Per cyclus is het vrouwtje slechts korte tijd vruchtbaar. In deze periode volgt het mannetje haar actief totdat de paring plaatsvindt.
Na een succesvolle paring is het vrouwtje ongeveer 33 tot 35 dagen drachtig. Per worp worden meestal 3 tot 5 jongen geboren, met een maximum van ongeveer 8.
Na de geboorte zijn de jongen volledig afhankelijk van hun moeder, die hen ongeveer 8 weken zoogt. Rond de 10 weken worden ze zelfstandig en verlaten ze het nest om een eigen territorium te zoeken. Na ongeveer één jaar zijn zowel mannetjes als vrouwtjes geslachtsrijp.
Hudson eekhoorns eten ook paddenstoelen, waaronder soorten die voor mensen giftig zijn. Voor hen vormen deze vaak geen probleem.
Jonge Hudson eekhoorns worden blind en kaal geboren en zijn volledig afhankelijk van hun moeder. Na enkele weken openen ze hun ogen en ontwikkelen ze een vacht.
Hun staart werkt niet alleen als balansmiddel, maar ook als isolatie tegen kou wanneer ze slapen.
Onze Hudson eekhoorns krijgen soms alpacawol van onze eigen alpaca’s. Dit gebruiken ze als nestmateriaal.
Wil je de Hudson Eekhoorn ontmoeten? Koop nu je entree kaartjes online met korting! Aan de kassa geldt het reguliere entree tarief.
