De grasparkiet is een kleine papegaaiensoort die van nature voorkomt in het droge binnenland van Australië. Daar leven grasparkieten in grote zwermen die voortdurend op zoek zijn naar voedsel en water. Dankzij hun snelle en wendbare vlucht kunnen ze grote afstanden afleggen. Grasparkieten staan bekend om hun sociale karakter en hun vermogen om verschillende geluiden na te bootsen. In het wild worden ze gemiddeld 5 tot 8 jaar oud.
De grasparkiet is ongeveer 18 centimeter lang en weegt gemiddeld 30 tot 40 gram. Wilde grasparkieten hebben een grasgroene borst en buik, een gele kop en zwarte golvende strepen op de nek, rug en vleugels. Daarnaast hebben ze violetblauwe wangvlekken, zwarte keelstippen en een lange donkerblauwe staart.
Mannetjes en vrouwtjes lijken sterk op elkaar, maar zijn vaak te onderscheiden aan de neusdop: het stukje huid boven de snavel. Bij volwassen mannetjes is deze meestal helderblauw, en die van volwassen vrouwtjes zijn meestal lichtroze.
Door selectieve fok zijn inmiddels tientallen kleurvarianten ontstaan. Naast de bekende groene grasparkieten bestaan er onder andere blauwe, gele, witte en bontgekleurde varianten.
Grasparkieten zijn zeer sociale vogels die in het wild leven in grote zwermen. Deze zwermen kunnen bestaan uit tientallen tot duizenden vogels. Samen zoeken ze voedsel en houden ze roofdieren in de gaten.
Al vóór zonsopgang worden grasparkieten actief. Ze verzorgen hun veren, communiceren met elkaar en vliegen vervolgens naar voedselrijke gebieden. Tijdens de warmste uren van de dag zoeken ze beschutting in bomen of struiken. Tegen de avond gaan ze opnieuw op zoek naar voedsel, waarna de zwerm gezamenlijk een veilige slaapplaats opzoekt.
Grasparkieten communiceren voortdurend met elkaar door middel van verschillende fluit- en contactgeluiden. Zo blijven de vogels ook tijdens het vliegen met elkaar in contact.
Grasparkieten leven in droge graslanden, open bossen, struikgebieden en halfwoestijnen in het binnenland van Australië. Ze vermijden dichte bossen en de vochtige kustgebieden.
De soort is nomadisch. Dat betekent dat grasparkieten geen vast leefgebied hebben, maar voortdurend rondtrekken op zoek naar regen, voedsel en water. Na een periode van regen groeien grassen snel en ontstaan grote hoeveelheden zaden, waardoor hele zwermen zich tijdelijk in een gebied kunnen verzamelen.
Grasparkieten vormen meestal langdurige paartjes. Ze broeden in natuurlijke boomholtes of holtes in houten palen en maken nauwelijks gebruik van nestmateriaal.
Wanneer er voldoende voedsel beschikbaar is, legt het vrouwtje meestal vier tot zes eieren. Alleen het vrouwtje broedt de eieren uit. Na ongeveer 18 dagen komen de jongen uit het ei. Beide ouders verzorgen de jongen, waarbij het mannetje vooral voedsel aanvoert. Na ongeveer vier tot vijf weken verlaten de jonge grasparkieten het nest. Enkele maanden later zijn ze al geslachtsrijp.
De grasparkiet is de kleinste papegaaiensoort van Australië.
De groene kleur van wilde grasparkieten ontstaat door een combinatie van een gele kleurstof en een bijzondere veerstructuur die blauw licht weerkaatst.Ontbreekt de gele kleurstof, dan ontstaat een blauwe grasparkiet. Door andere genetische veranderingen kunnen ook gele of witte kleurvarianten ontstaan.
Wilde grasparkieten vliegen soms tientallen kilometers per dag op zoek naar voedsel en water.
Grasparkieten kunnen verschillende geluiden en zelfs menselijke woorden nabootsen. Mannetjes zijn hier over het algemeen beter in dan vrouwtjes.
De grasparkieten in Almere Jungle zijn opvangdieren. Deze dieren hadden andere eigenaars die niet meer voor de vogels konden zorgen.
Wil je de grasparkiet ontmoeten? Koop nu je entree kaartjes online met korting! Aan de kassa geldt het reguliere entree tarief.
