De pauwoogzoetwaterrog is een zoetwaterrog die voorkomt in Zuid-Amerika. Hun leefgebied bestaat uit grote riviersystemen zoals de Amazone, Orinoco en het Rio de la Plata-systeem, verspreid over landen zoals Brazilië, Argentinië, Uruguay en Paraguay.
5 – 10 kg
Schijfdiameter 30 – 50 cm
lengte incl. staart 100 cm
15 – 20 jaar
Vissen, kreeftachtigen en insecten
Niet bedreigd
Tropische zoetwatergebieden van Zuid-Amerika
De pauwoogzoetwaterrog is te herkennen aan zijn ronde, afgeplatte lichaam met een opvallend patroon van oranje tot gele oogvormige vlekken. Deze vlekken zitten over het hele lichaam en doen denken aan de oogpatronen op de staartveren van een pauw, waaraan de soort zijn naam dankt. De basiskleur van het lichaam is bruinachtig.
De pauwoogzoetwaterrog brengt het grootste deel van de tijd door op de bodem, vaak ingegraven in zand of slib. Vanuit deze positie wachten ze stil op prooien die dichtbij komen. Ze zijn solitair en leven meestal alleen. Bij verstoring proberen ze zich zo veel mogelijk verborgen te houden in plaats van te vluchten. Hun bewegingen zijn rustig en gecontroleerd, waardoor ze goed opgaan in hun omgeving.
Pauwoogzoetwaterroggen leven op zandige en modderige bodems van rivieren, beken en lagunes in tropische en subtropische gebieden. Ze geven de voorkeur aan rustig en langzaam stromend water, waar ze zich gemakkelijk kunnen ingraven. Dit helpt hen om zich te beschermen tegen predatoren en om hun prooi te verrassen.
Pauwoogzoetwaterroggen zijn eierlevendbarend (ovovivipaar). Dat betekent dat de eieren in het lichaam van het vrouwtje uitkomen, waarna de jongen levend worden geboren.
Het vrouwtje kan per keer tussen de 3 en 21 jongen ter wereld brengen, na een draagtijd van ongeveer 6 maanden. De jongen worden na de geboorte niet door de moeder verzorgd en zijn direct zelfstandig.
De staart van de pauwoogzoetwaterrog heeft een giftige stekel als verdedigingsmiddel. Wordt hij bedreigd, dan kan deze stekel een diepe, zeer pijnlijke wond veroorzaken die vaak wordt omschreven als scherp, brandend en langdurig pijnlijk.
Kijk je goed naar de rog, dan zie je achter de ogen kleine openingen: de spiracula. Hiermee kan hij blijven ademen terwijl hij ingegraven in het zand ligt.
Het vlekkenpatroon op elke pauwoogzoetwaterrog is uniek. Net zoals een vingerafdruk bij mensen.
Mannetjes zijn te herkennen aan twee claspers aan de onderzijde van de staart, waarmee ze zich voortplanten. Vrouwtjes hebben deze niet en zijn meestal iets groter en ronder gebouwd.
De pauwoogzoetwaterroggen zwemmen in het verblijf van de witoorpenseelaapjes en zwartnekarassari.
Wil je de pauwoogzoetwaterrog ontmoeten? Koop nu je entree kaartjes online met korting! Aan de kassa geldt het reguliere entree tarief.