De rattenslang, ook bekend als korenslang, is een niet-giftige wurgslang die van nature voorkomt in het zuidoosten van Noord-Amerika. Door hun rustige karakter en opvallende kleuren zijn ze populair als terrariumdier.
In het wild speelt deze soort een belangrijke rol in het ecosysteem door knaagdierpopulaties onder controle te houden.
Deze slangen hebben een slank lichaam en bereiken doorgaans een lengte van 50 tot 120 cm. Het kenmerkende patroon bestaat uit rode of oranje vlekken met zwarte randen op een lichtere ondergrond. De buikzijde heeft een opvallend zwart-wit geblokt patroon.
Door selectief fokken zijn er verschillende kleurvarianten ontstaan, waaronder albino- en melanistische (volledig zwarte) slangen. Deze kleurvarianten komen in het wild bijna niet voor.
Rattenslangen zijn vooral actief in de schemering en ’s nachts. Overdag zoeken ze beschutting onder boomschors, tussen rotsen of in verlaten holen.
Ze staan bekend als schuwe maar nieuwsgierige dieren en zijn goede klimmers. Daarnaast leven ze solitair en komen ze alleen samen tijdens het paarseizoen.
De jacht verloopt door een prooi met de kaken vast te grijpen en deze te wurgen door het lichaam eromheen te wikkelen. Zodra de prooi dood is, wordt deze in zijn geheel doorgeslikt. Deze efficiënte jacht helpt om knaagdierpopulaties onder controle te houden.
Omdat hun huid niet meegroeit, vervellen ze regelmatig. Jonge dieren doen dit vaker dan volwassen slangen. Vlak voor het vervellen wordt de huid dof en worden de ogen troebel. Door langs ruwe oppervlakken te schuiven, wordt de oude huid losgemaakt en verschijnt een nieuwe, glanzende huid.
Deze soort komt voor in bossen, graslanden, moerassen en landbouwgebieden. De omgeving biedt veel schuilplekken en voedsel in de vorm van kleine dieren.
De paring vindt plaats in het voorjaar. Na de paring legt het vrouwtje 10 tot 30 eieren op een beschutte en vochtige plek, zoals onder bladeren of tussen rottend hout.
De eieren ontwikkelen zich zelfstandig en komen na ongeveer 60 dagen uit. De jongen krijgen geen ouderlijke zorg en zijn vanaf de geboorte volledig zelfstandig.
Rattenslangen hebben een slecht gezichtsvermogen en gebruiken vooral hun tong om geuren op te vangen. De tong brengt deze deeltjes naar een speciaal zintuig in het gehemelte, waarmee ze hun omgeving en prooi kunnen “ruiken”.
Dankzij hun bijzonder flexibele kaken kunnen ze prooien doorslikken die breder zijn dan hun eigen kop.
Hun schutkleur helpt hen om volledig op te gaan in bladeren, takken en boomschors, waardoor ze in het wild vaak moeilijk te zien zijn.
Wanneer ze zich bedreigd voelen, kunnen ze met hun staart trillen in droge bladeren. Dit kan een geluid geven dat lijkt op een ratelende slang.
Door selectief fokken zijn er inmiddels tientallen kleurvarianten ontstaan, variërend van fel oranje en rood tot wit, geel of volledig zwart. In het wild komt vooral de natuurlijke rood-oranje tekening voor.
De rattenslangen in ons dierenpark zijn allemaal opvangdieren. Je kan hier goed een aantal verschillende kleurvarianten zien.
Wil je de rattenslang ontmoeten? Koop nu je entree kaartjes online met korting! Aan de kassa geldt het reguliere entree tarief.
