De piemelplant is een knolgewas dat behoort tot de aronskelkfamilie. Een deel van het jaar is er bovengronds niets van de plant te zien. Wanneer de plant volwassen is en voldoende energie in zijn knol heeft opgeslagen, kan hij bloeien. De bloei duurt slechts enkele dagen. De bloem verspreidt daarbij een geur van rottend vlees om bestuivers aan te trekken.
Onder de grond bevindt zich een grote, bruine en afgeplatte knol. Deze heeft wel iets weg van een donkere knolselderij. Hieruit groeit tijdens de groeiperiode een dikke, rechtopstaande bladsteel met lichte en olijfgroene vlekken. Aan het uiteinde zit één groot, sterk vertakt blad dat de vorm van een paraplu heeft. De plant kan tot ongeveer twee meter hoog worden.
Als de plant volwassen is en de knol voldoende groot en energierijk is, kan vóór de groei van het nieuwe blad een bloeifase plaatsvinden. De bloeiwijze bestaat uit een lange, donkergekleurde kolf, omgeven door een donkerpaars schutblad. De kleine echte bloemen bevinden zich onderaan de kolf en zijn van buitenaf nauwelijks zichtbaar.
De piemelplant komt oorspronkelijk uit warme gebieden in Azië en komt van nature voor in China, waaronder de provincie Yunnan. De plant groeit onder andere in de schaduw of halfschaduw van bomen en struiken, op een voedselrijke en vochtige bodem.
De soort wordt al eeuwen door mensen geteeld. De knol bevat glucomannan, een vezelrijke stof die wordt gebruikt voor verschillende konjacproducten, waaronder voedingsmiddelen.
Wanneer de knol groot genoeg is en voldoende energie heeft opgeslagen, kan de plant gaan bloeien. De bloeiwijze blijft slechts enkele dagen mooi en verspreidt een opvallende geur van rottend vlees. Voor mensen misschien niet zo aantrekkelijk, maar voor aasvliegen en bepaalde kevers juist wel. Zij komen op de geur af en kunnen stuifmeel van de ene naar de andere plant meenemen.
Een volwassen plant kan onder goede omstandigheden jaarlijks bloeien, maar de bloei kan ook een jaar worden overgeslagen wanneer de knol onvoldoende energie heeft opgeslagen. Na succesvolle bestuiving kunnen zich bessen met zaden ontwikkelen.
De piemelplant gebruikt verschillende insecten voor zijn bestuiving. De geur en warmte van de bloeiwijze trekken onder andere aasminnende vliegen en kevers aan. Wanneer het grote blad aan het einde van het groeiseizoen afsterft, wordt het plantenmateriaal afgebroken en komen voedingsstoffen weer beschikbaar in de bodem.
De wetenschappelijke naam Amorphophallus is afgeleid van het Oudgrieks. Amorphos betekent ‘vormloos’ of ‘misvormd’ en phallos betekent ‘penis’.
Andere namen voor deze bijzondere plant zijn duivelstong, voodoolelie, olifantsyam en slangenpalm
Zie je geen piemelplant? Dat betekent niet dat hij er niet is. Tijdens zijn rustperiode verdwijnt de plant bovengronds volledig en blijft alleen de knol onder de grond over.
Tijdens de bloei kan de plant zelf warmte produceren. Hierdoor worden geurstoffen beter verspreid en kunnen bestuivers de bloeiwijze gemakkelijker vinden.
Wat eruitziet als een stam met een heleboel bladeren, is eigenlijk maar één blad! De ‘stam’ is de bladsteel en de kleinere blaadjes zijn allemaal onderdeel van dat ene enorme samengestelde blad.
In het Azië gedeelte zijn meerdere piemelplanten geplant naast de vijver van de reuzengoerami’s. De planten zijn in de rustperiode niet te zien.
Kom jij deze bijzondere plant bewonderen?
Koop nu je entree kaartjes online met korting! Aan de kassa geldt het reguliere entree tarief.
